''Ξέρεις πως
έχεις μεγαλώσει όταν οι παιδικοί ποδοσφαιρικοί σου ήρωες δεν αγωνίζονται πια''.
Όχι, δεν πρόκειται για κάποιο γνωμικό, θα μπορούσε όμως κάλλιστα να αποτελεί
ένα. Η γενιά μας, η γενιά των ''90άρηδων'', η οποία πλέον έχει ενηλικιωθεί
εξ'ολοκλήρου, βίωσε μια μεγαλειώδη ποδοσφαιρική περίοδο, τη δεκαετία των 00's.
Μία δεκαετία με εκθαμβωτική λάμψη, ανεπανάληπτες στιγμές, ομάδες που έμειναν
στην ιστορία και παίχτες που άφησαν ανεξίτηλο το στίγμα τους με το ταλέντο και
την προσωπικότητα τους στον ποδοσφαιρικό πλανήτη και που θα μνημονεύονται για
πολλές ακόμα δεκαετίες. Εν έτει 2017, λίγοι πια από τους προαναφερθέντες
''ήρωες'' έχουν απομείνει ενεργοί στη δράση, με το τέλος μιας εποχής να δείχνει
πολύ κοντά. Με αφορμή την πρόσφατη ανακοίνωση των Αντρέα Πίρλο και Κακά πως
πρόκειται να κρεμάσουν τα παπούτσια τους τον ερχόμενο Δεκέμβρη (όταν και
ολοκληρώνεται η σεζόν στο MLS), δύο ''συμβόλων'' της προηγούμενης χρυσής
δεκαετίας και όχι μόνο, παρακάτω θα βρείτε δέκα συν έναν μυθικούς παίχτες- σήμα
κατατεθέν των 00's, που μας μύησαν με τα κατορθώματα τους στο πιο όμορφο άθλημα
στον κόσμο. Ο Enganche μάλιστα αποφάσισε να το πάει ακόμα παραπέρα,
παρουσιάζοντας το τελευταίο γκολ από τον καθένα, το οποίο αποτέλεσε το κύκνειο
άσμα είτε στη θητεία τους στην ομάδα που έγραψαν ιστορία, είτε σε μια ολόκληρη
καριέρα. Σημείωση: δεν πρόκειται για τοπ 10, υπάρχουν δεκάδες παίχτες
που θα μπορούσαν να στολίζουν επίσης το αφιέρωμα αυτό και η επιλογή των
συγκεκριμένων έγκειται στον τρόπο και τη σπουδαιότητα του τελευταίου τέρματος
τους.
Thierry Henry
Για πολλούς το καλύτερο ''πλασέ'' στην
ιστορία του αθλήματος. Ένας εξαιρετικός φορ, με πάνω από 300 γκολ στο
ενεργητικό του, απαράμιλλο ποδοσφαιρικό στυλ και ισχυρή προσωπικότητα, που
έπαιξε μεταξύ άλλων στην Μπαρτσελόνα και φυσικά στην Άρσεναλ. Στο δεύτερο του
πέρασμα από τους ''κανονιέρηδες'', το οποίο διήρκησε μόλις για δύο μήνες το
χειμώνα του 2012, πραγματοποίησε ένα από τα πιο εντυπωσιακά και σημαδιακά
farewell που έχουν δει τα μάτια μας. Στο δεύτερο ντεμπούτο του , έπειτα από
πέντε χρόνια απουσίας από το Λονδίνο, πέρασε ως αλλαγή στο ματς κόντρα στη
Leeds για τον 3ο γύρο του FA Cup και στο 78' σκόραρε το μοναδικό γκολ της
αναμέτρησης. Ήταν το 12ο γκολ του Ανρί κόντρα στη Leeds σε 12 εμφανίσεις,
φορώντας το νο.12, με 12' να απομένουν για το φινάλε, 9 Γενάρη του 2012! Ένα
μήνα αργότερα θα σκοράρει και το επίσημα τελευταίο του τέρμα ως παίχτης της
Άρσεναλ με εξίσου εκστατικό τρόπο, δίνοντας τη νίκη με 1-2 στην ομάδα του Αρσέν
Βενγκέρ στις καθυστερήσεις του αγώνα κόντρα στη Sunderland. Προφανώς και δεν
γινόταν να αναφερθεί μόνο το ''αποχαιρετιστήριο'' γκολ στη συγκεκριμένη περίπτωση,
για αυτό ακολουθούν παρακάτω τα βίντεο και των δύο του σπουδαίου ''Τιτί''.
Andrea Pirlo
Μαέστρος με τα όλα του. Μεγάλη κλάση, άψογη
τεχνική, ήρεμη δύναμη. Παίχτης που ενέπνεε σεβασμό είτε ως συμπαίκτης είτε ως
αντίπαλος, ο Πίρλο κρατήθηκε στο υψηλότερο επίπεδο μέχρι τα 36 του, παίζοντας
μεταξύ άλλων σε Ίντερ, Μίλαν ,Γιουβέντους, έχοντας ταυτόχρονα να παρουσιάσει
και μια χρυσή θητεία με την Εθνική Ιταλίας. Από τους τελευταίους ''ήρωες'' των
00's, το Δεκέμβρη αποσύρεται όπως ανακοίνωσε πριν από λίγες μέρες. Το τελευταίο
του γκολ στα ευρωπαϊκά γήπεδα το πέτυχε στις 26 Απριλίου 2015, στην εκτός έδρας
ήττα (2-1) της ''Μεγάλης Κυρίας'' στο Derby Di Torino με ακόμα μία
αριστουργηματική εκτέλεση φάουλ, φτάνοντας τα 28 στην καριέρα του στο ιταλικό
πρωτάθλημα, ισοφαρίζοντας στην κορυφή της συγκεκριμένης κατηγορίας τον Sinisa
Mihajilovic.
Steven Gerrard
Η κόκκινη πλευρά του Merseyside πίνει νερό στο
όνομα του. Μία από τις πιο εμβληματικές φιγούρες του αγγλικού και ευρωπαικού
ποδοσφαίρου της περασμένης δεκαετίας, o ''Stevie'' τίμησε όσο λίγοι τη φανέλα
της Λίβερπουλ την οποία ονειρευόταν να υπηρετήσει από μικρός, και αποτέλεσε τον
παιδικό ''ήρωα'' για πολλούς πιτσιρικάδες. Το δικό του ''last goal'' επετεύχθη
στην τελευταία του εμφάνιση ως παίχτης των κόκκινων, σε ένα κατά τα άλλα
καταστροφικό παιχνίδι για τη Λίβερπουλ στο οποίο γνώρισε την συντριβή από τη
Stoke με 6-1. Gerrard όμως είναι αυτός και δεν θα μπορούσε να λείπει από την εν
λόγω λίστα.
Kaka
Ίσως ο πιο γρήγορος παίχτης ever με την
μπάλα στα πόδια. Με ντρίμπλα που ''θέριζε'', αρχοντικό στυλ και ήθος, ο
βραζιλιάνος άσος αποτελεί έναν από τους πιο αγαπημένους ποδοσφαιριστές και
σίγουρα ανήκει στο τοπ 5 των κορυφαίων παιχτών της δεκαετίας του 2000. Είναι
άλλωστε ο τελευταίος που κατέκτησε τη ''Χρυσή Μπάλα'' πριν από την εγκαθίδρυση
του διπόλου Μέσι-Κριστιάνο που έκτοτε σαρώνει τα πάντα. Ο Κακά αναμένεται να
αποσυρθεί επίσης στο τέλος του έτους και θα μείνει χαραγμένος στην ιστορία και
στη μνήμη μας ως γνήσιος ''Ροσονέρι''. Φόρεσε τη φανέλα της Μίλαν δύο φορές, με
το τελευταίο του,υπέροχο αν μη τι άλλο, γκολ να σημειώνεται στις 29 Μαρτίου
2014 στην εντός έδρας νίκη επί της Chievo Veona με 3-0, η οποία συνέπεσε με την
300η του εμφάνιση ως ''Μιλανέζος''. Στρογγυλά...πράματα.
Ronaldinho
Τι να πει κανείς για αυτόν τον τύπο. Ο
σπουδαιότερος ''μάγος'' που έχει βγάλει το ποδόσφαιρο, ο Ronaldinho Gaucho
είναι ίσως ότι πιο χαρακτηριστικό μπορεί να βρει κανείς για τα 00's στο χώρο
του ποδοσφαίρου. Οι εμπνεύσεις του μέσα στο γήπεδο καταργούσαν την κοινή
λογική, η μορφή και η φιγούρα του είναι σίγουρα αξεπέραστη και για μια χρυσή
τετραετία ( μιας και από την πέμπτη και τελευταία σεζόν άρχισε ο ''κατήφορος'')
με την Μπαρτσελόνα αποτέλεσε το νο.1 όνομα παγκοσμίως. Τα κατορθώματα του
υποχρέωσαν μέχρι και σε standing ovation ορισμένους φίλους της Ρεάλ Μαδρίτης σε
εκείνο το αξέχαστο ''classico'' του 2005 στο Santiago Bernabeu. Από τα γκολ της
συγκεκριμένης λίστας, το δικό του ''αποχαιρετιστήριο'' ως παίχτης της Μπάρτσα
που πέτυχε στις 2 Μαρτίου 2008,στην ήττα με 4-2 στο Vicente Calderon απέναντι
στην Atletico, είναι σίγουρα το ομορφότερο, ένα από τα πολλά αντίστοιχα που
συνυφαίνουν το μύθο του μεγάλου ''Ρόνι''.
Frank Lampard
Άλλος ένας παίχτης-σύμβολο για το αγγλικό
πρωτάθλημα. Στη χρυσή δεκαετία των 00's, η Λίβερπουλ είχε τον Τζέραρντ, η
Γιουνάιτεντ τον Σκόουλς και η Τσέλσι τον Λάμπαρντ. Από τους κορυφαίους μέσους της
εποχής του, με συχνή επαφή με τα αντίπαλα δίχτυα, ο Λάμπαρντ είναι ίσως η
εμβληματικότερη φιγούρα στην ιστορία των Μπλε του Λονδίνου, τη φανέλα των
οποίων φόρεσε από το 2001 έως το 2014, καταφέρνοντας να γίνει ο πρώτος σκόρερ
στην ιστορία του συλλόγου. Το τελευταίο του γκολ για την Τσέλσι ήρθε στις 5
Απριλίου 2014, στην εκτός έδρας νίκη με 3-0 κόντρα στη Στόουκ, πετυχαίνοντας το
τρίτο τέρμα με εκτέλεση πέναλτι και φτάνοντας τότε την ασύλληπτη επίδοση των
50/54 εύστοχων πέναλτι στην καριέρα του.
Raul
Ραούλ και Ρεάλ Μαδρίτης στα 00's πάνε μαζί.
Χαρισματικός σκόρερ με ηγετική στόφα, ο Ραούλ Γκονζάλεζ υπήρξε μεγάλη μορφή του
παγκοσμίου ποδοσφαίρου στη διάρκεια της καριέρας του, γράφοντας με χρυσά
γράμματα το όνομα του στην ιστορία τόσο της Ρεάλ όσο και της Εθνικής Ισπανίας.
Η τελευταία του επαφή με τη μπάλα ως παίχτης της ''βασίλισσας'' σήμανε και το
τελευταίο επίσημο γκολ του με τους ''Μερένχες'', σε μία ιστορία βγαλμένη από
ποδοσφαιρικό παραμύθι. Ήταν 24 Απριλίου 2010, με τη Ρεάλ Μαδρίτης να
φιλοξενείται στο La Romareda από τη Σαραγόσα. Στο γήπεδο οπού συμπτωματικά
έκανε το ντεμπούτο του ως Μαδριλένος το 1994, ο Ραούλ περνά ως αλλαγή μόλις στο
15'. Με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου, ο Ισπανός φορ κάνει νόημα στον πάγκο
πως δεν μπορεί να συνεχίσει, με τον Καρίμ Μπενζεμά να ετοιμάζεται να τον
αντικαταστήσει στην επόμενη διακοπή του ματς. Ωστόσο, μέχρι να ρθει εκείνη η
στιγμή το παιχνίδι συνεχιζόταν κανονικά, και σε μια αντεπίθεση της Ρεάλ ο Ραούλ
έστω και χωλαίνοντας, ακολουθεί τη φάση στη μεγάλη περιοχή και πλασάρει
ιδανικά,μετουσιώνοντας σε ασσίστ την πάσα του Κριστιάνο Ρονάλντο για το 0-1, σε
ένα ματς που έληξε 1-2. Μπορεί να έχασε το υπόλοιπο της σεζόν, όμως το φινάλε
του ήταν 100%... Raul.
Francesco Totti
Ο απόλυτος ''capitano''. Αιώνια πιστός στην αγαπημένη του Ρόμα, ο Τόττι λατρεύτηκε όσο λίγοι στην
ιστορία του αθλητισμού, αγωνιζόμενος για 26 χρόνια στον ίδιο σύλλογο. Από τους
κορυφαίους Ιταλούς επιθετικούς ''ever'' , o ''όγδοος βασιλιάς της Ρώμης'' ήταν
από τους τελευταίους παίχτες που μέχρι πρότινος είχαν μείνει να θυμίζουν κάτι
από τη δεκαετία του 2000, με το σκηνικό να είναι απόλυτα γνώριμο βλέποντας τον
πάντα να τιμά τη φανέλα των ''Giallorossi'', αποσυρόμενος τελικά στο τέλος της
περασμένης σεζόν σε ηλικία 41 ετών. Πριν από εννιά μήνες περίπου και
συγκεκριμένα την 1η Φεβρουαρίου 2017 ο Τόττι σκόραρε το τελευταίο από τα
εκατοντάδες γκολ του με τη φανέλα της Ρόμα ( 250 μόνο στο πρωτάθλημα, 2ος
σκόρερ όλων των εποχών στη Serie A) το οποίο μάλιστα ήταν καθοριστικότατο. Για
τα προημιτελικά του κυπέλλου Ιταλίας, η Ρόμα ήταν ισόπαλη στο Olimpico απέναντι
στην Cesena, με τον capitano να λύνει τελικά το γόρδιο δεσμό με εύστοχη
εκτέλεση πέναλτι στο 97', χαρίζοντας στην ομάδα του την πρόκριση στα
ημιτελικά.
David Beckham
Ένας παίχτης σκέτη...διαφήμιση. Δεν είναι
μυστικό πως ο Μπέκαμ μετά από ένα σημείο της καριέρας του εστίασε περισσότερο
στην προβολή του και σε ενασχολήσεις εκτός ποδοσφαίρου, περιορίζοντας έτσι τα
όσα θα μπορούσε να είχε προσφέρει ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Δεν παύει
παρ'ολα αυτά να αποτελεί έναν από τους κορυφαίους Βρετανούς μέσους της εποχής
του, με σήμα κατατεθέν την εκπληκτική του ικανότητα στις εκτελέσεις φάουλ. Μία
τέτοια εκτέλεση έμελλε να είναι και το αποχαιρετιστήριο γκολ του Μπέκαμ με τη
φανέλα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, της ομάδας στην οποία ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά
και με την οποία έγινε παίχτης παγκόσμιας κλάσης πριν μετακομίσει στη Μαδρίτη
για λογαριασμό της Ρεάλ. Στις 11 Μαΐου 2003, στο τελευταίο του παιχνίδι ως
''κόκκινος διάβολος'' μάλιστα, ο Μπέκαμ πέτυχε ένα ασύλληπτο γκολ στο Goodison
Park κόντρα στην Έβερτον ισοφαρίζοντας το σκορ στη μετέπειτα νίκη της
Γιουνάιτεντ, κλείνοντας με τον καλύτερο τρόπο τη σεζόν τόσο ατομικά όσο και
συλλογικά, μιας και η Μάντσεστερ κατέκτησε εν τέλει την Premier League.
Alessandro Del Piero
Ο μύθος της Γιουβέντους. Αντίστοιχα με τον
Τόττι, ο Ντελ Πιέρο ήταν ένας εξαιρετικός επιθετικός, ανάμεσα στους καλύτερους
Ιταλούς όλων των εποχών. Πρώτος σε γκολ και συμμετοχές με τη φανέλα της Vecchia
Signora, o Ντελ Πιέρο έμεινε κάτοικος Dele Alpi για περίπου 20 σεζόν,
τοποθετώντας το όνομα του στη μαγική φουρνιά επιθετικών που κυριάρχησαν την
προηγούμενη δεκαετία. Και σε αυτήν την περίπτωση το τελευταίο γκολ συνδυάστηκε
με την τελευταία εμφάνιση του παίχτη. Στις 13 Μαΐου 2012, ο Ντελ Πιέρο έριξε
τους τίτλους τέλους στην καριέρα του ως Γιουβεντίνος, σκοράροντας to 2-0 της
Γιούβε επί της Αταλάντα και διατηρώντας μέχρι τέλους το αήττητο για την
πρωταθλήτρια Ιταλίας εκείνης της σεζόν. Το standing ovation που ακολούθησε με
τη ληξη του ματς και ο γύρος του θριάμβου του Ιταλού ''παιχταρά'' αν μη τι άλλο
προκαλούν συγκίνηση και αποτελούν ιδιαίτερα συναισθηματικές στιγμές.
BONUS: Zinedine Zidane
Η πρόσθετη επιλογή που έμεινε για το τέλος;
Ζινεντίν Ζιντάν! Ο σπουδαίος Ζιζού, ένας παίχτης που συχνά συμπεριλαμβάνεται
στις εκάστοτε άτυπες συζητήσεις για τον καλύτερο ποδοσφαιριστή όλων των εποχών,
αποτελεί εναλλακτική περίπτωση ως προς το θέμα του συγκεκριμένου αφιερώματος
αφ' ενός γιατί σε αντίθεση με τους παραπάνω τερμάτισε την καριέρα του λίγο μετά
τα μισά της δεκαετίας των 00's και αφετέρου διότι το τελευταίο γκολ που
επιλέχθηκε για τον Γάλλο είναι αυτό με τη φανέλα της εθνικής του ομάδας. Σαφώς
ακόμα κι έτσι, η επιρροή και η απόδοση του Ζιντάν μέχρι το καλοκαίρι του 2006
όποτε και αποσύρθηκε καθιστούν και αυτόν μία από τις φιγούρες που σημάδεψαν την
εν λόγω γενιά των ''90αρηδων''. Το φινάλε λοιπόν αυτής της τεράστιας καριέρας
υπήρξε παροιμιώδες. Δε χρειάζονται πολλές συστάσεις για τον περίφημο τελικό του
Μουντιάλ του 2006, την μεγάλη μάχη ανάμεσα σε Γαλλία και Ιταλία που οδηγήθηκε
στα πέναλτι, την αξέχαστη στιγμή της κουτουλιάς του Ζιντάν στον Ματεράτσι,κλπ.
Σε εκείνον τον τελικό το σκορ άνοιξε ο Ζιζού με εκπληκτική εκτέλεση πέναλτι
μόλις στο 5ο λεπτό, με την Ιταλία να ισοφαρίζει και να κατακτά εν τέλει το
παγκόσμιο κύπελλο στην ''ρώσικη ρουλέτα''. Ακόμα κι έτσι, οι εμφανίσεις του
τεράστιου Ζιντάν τον έχρισαν ως mvp του τουρνουά, έστω κι αν η χώρα του δεν
στέφθηκε κυπελλούχος, έστω κι αν το δικό του αντίο στους αγωνιστικούς χώρους
υπήρξε ''άδοξο''.

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου