Το σημερινό ματς ανάμεσα στη Γιουβέντους και τον Ολυμπιακό αποτελούσε αίνιγμα. Η φίλαθλη γνώμη ισορροπούσε τις προηγούμενες μέρες μεταξύ μιας άνετης επικράτησης (στα όρια της συντριβής) για την ''μεγάλη κυρία'' και μιας οριακής αλλά καθαρής νίκης κόντρα στους Ερυθρόλευκους. Ακόμα και τα πιο αισιόδοξα σενάρια δεν προέβλεπαν πως ο Ολυμπιακός θα έπαιρνε κάτι ουσιαστικό από αυτό το παιχνίδι. Μία τέτοια τάση ήταν λογική αν παρατηρήσει και αναλύσει κανείς τα γεγονότα στα δύο αντίπαλα στρατόπεδα. Από τη μία οι Πειραιώτες, χαμένοι στο προ ημερών ντέρμπι του ΟΑΚΑ και ευρισκόμενοι στο -5 από την κορυφή, με νέο προπονητή ( όσο...νέος μπορεί να χαρακτηριστεί ο Τάκης Λεμονής) και με ζωντανές ακόμα τις μνήμες από τον παρ'ολίγον διασυρμό κόντρα στην Σπόρτινγκ Λισαβόνας για την 1η αγωνιστική του ομίλου, και από την άλλη οι Τορινέζοι, που άρχισαν να βρίσκουν ρυθμό στο ιταλικό πρωτάθλημα και χρειαζόντουσαν οπωσδήποτε το τρίποντο, έχοντας ηττηθεί κατά κράτος δύο εβδομάδες πριν στ...