Αυτή τη φορά δεν αστειεύεται!

Δεν ξέρω πόσοι περίμεναν ένα τόσο θεαματικό πρώτο ντέρμπι της σεζόν πριν την έναρξη του, σίγουρα πάντως δεν ανήκω σε αυτούς. Εξαιρετικά γεμάτο ματς που πρόσφερε δυνατές συγκινήσεις σε όσους το παρακολούθησαν και που κυριολεκτικά δεν του έλειψε το παραμικρό. Ένταση, πάθος και από τις δύο ομάδες, πέντε γκολ (δύο εξ'αυτών πολύ όμορφα και ένα απλά...διαστημικό), δύο αποβολές και φυσικά μια τεράστια ανατροπή από την ΑΕΚ που ολοκληρώθηκε σχεδόν με τη συμπλήρωση του ενενηνταλέπτου. Μια ΑΕΚ που στο πρώτο από τα πολλά τεστ που έχει ακόμα να δώσει για το πόσο έτοιμη και φτιαγμένη είναι για την κατάκτηση του φετινού πρωταθλήματος, έδειξε αν όχι καθ'όλα διαβασμένη, σίγουρα ψυχωμένη, και την εντύπωση μιας ομάδας που επιτέλους αντιλαμβάνεται τη θέση στην οποία βρίσκεται και τη δυναμική της.

Δεν είναι μυστικό ότι η ΑΕΚ, μετά την επάνοδο της στα ''σαλόνια'' της super league, έχει δείξει συμπτώματα αδυναμίας να σηκώσει τον τίτλο του φαβορί όποτε αυτός της προσδίδεται, κυρίως σε ότι έχει να κάνει με την υπόθεση ''πρωτάθλημα''. Και σε αυτό το ντέρμπι η ΑΕΚ είχε να διαχειριστεί ένα ξεκάθαρο ''πρέπει'', όχι τόσο σε βαθμολογικό αλλά σε ψυχολογικό επίπεδο. Το 0-2 του Odjidja στο 46' εικάζω πως έβγαλε ξανά στην επιφάνεια το παραπάνω προβληματικό πρόσωπο των κιτρινόμαυρων, όμως η αντίδραση του ''δικεφάλου'' στη συνέχεια και η εκπληκτική ανατροπή που πέτυχε εν τέλει δημιουργούν την εντύπωση πως κάτι έχει αλλάξει.

Για πρώτη φορά μετά από κάμποσα χρόνια, η ΑΕΚ κερδίζει τον Ολυμπιακό παίζοντας ποδόσφαιρο κυριαρχίας, έχοντας η ίδια τον έλεγχο του παιχνιδιού, σαν κανονικός διεκδικητής τίτλου. Με εξαίρεση το διάστημα μεταξύ των δύο ''ερυθρόλευκων'' τερμάτων (22'-46'), το σύνολο του Μανόλο Χιμένεθ έπιασε υψηλή απόδοση, χωρίς να απειληθεί σοβαρά από τον αντίπαλο, με το πείσμα και την επιμονή που έδειξε στο δεύτερο ημίχρονο να είναι άξια αναφοράς. Τα εμπόδια για την ΑΕΚ στο δεύτερο ημίχρονο δεν ήταν λίγα, η διακοπή του ματς συνέβη σε ένα πολύ κρίσιμο σημείο όπου οι κιτρινόμαυροι πίεζαν αποτελεσματικά για την ισοφάριση, ενώ το γεγονός πως η τεράστια αυτή ανατροπή πραγματοποιήθηκε σε κατάσταση 11 vs 11, λόγω της αδικαιολόγητα εμμονικής άρνησης του Σιδηρόπουλου να δείξει δεύτερη κίτρινη στον Romao, μεγενθύνει την αξία της σημερινής νίκης.

Οι ΄΄ερυθρόλευκοι'' από την πλευρά τους, παρά το ότι ξεκίνησαν νωθρά και πως δεν έδειξαν συνολικά το καλό τους πρόσωπο, παρουσιάστηκαν ιδιαίτερα αποτελεσματικοί και κυνικοί, τιμωρώντας σχεδόν κάθε λάθος της ΑΕΚ και αποκτώντας ένα πολύ ισχυρό προβάδισμα που ωστόσο δεν στάθηκαν ικανοί να διατηρήσουν μέχρι τέλους. Η ομάδα του ...φευγάτου Μπέσνικ Χάσι έκατσε πάνω σε αυτό το 0-2 και δεν προσπάθησε από κει και πέρα να ελέγξει το ματς, δείχνοντας ατολμία και αδυναμία να κλειδώσει ένα παιχνίδι που σε καμία περίπτωση δεν ήταν αλλά φάνηκε πως πήγε να γίνει δικό της. Το τελικό 3-2 δεν νομίζω πως μπορεί να θεωρηθεί άδικο από κανέναν.

Σε καμία περίπτωση η σημερινή νίκη της ΑΕΚ δεν μπορεί να μεταφραστεί σε κάτι παραπάνω από τρεις βαθμούς και ένα ισχυρότατο ψυχολογικό αβαντάζ εν όψει της συνέχειας μετά το νικηφόρο πρώτο ντέρμπι της σεζόν. Είναι πραγματικά περιττό να υπενθυμίσουμε πως είμαστε μόλις στην 5η αγωνιστική, τέλη Σεπτεμβρίου, συνεπώς οποιαδήποτε κουβέντα περί ''πρωταθλητή'' φαντάζει ως μια επιπολαιότητα και μισή, κρίνοντας από το πρόσφατο και όχι μόνο παρελθόν όπου τα βιαστικά συμπεράσματα και οι άτυπες...απονομές δίνουν και παίρνουν. Η ΑΕΚ μέσα από τη σημερινή νίκη δεν εξασφαλίζει κάτι χειροπιαστό, κερδίζει όμως κάτι που ίσως φανεί υπερπολύτιμο για τη συνέχεια: την  πίστη , την συνειδητοποίση της στόφας του διεκδικητή τίτλου, αξία που μάλλον είχε ξεχάσει τα προηγούμενα χρόνια. Το πόσο μπορεί όντως να ελπίζει στον πολυπόθητο τίτλο θα φανεί αγωνιστική με αγωνιστική, σε ένα πρωτάθλημα που ειδικά φέτος κρύβει πολλές παγίδες και που δεν προμηνύεται τελειωμένη υπόθεση από τα Χριστούγεννα. Τα εκτός έδρας ματς που ακολουθούν, σε Τρίπολη και Ξάνθη, θα δείξουν πολλά.

Υ.Γ: Ο Λάζαρος δεν είναι κάποιος τυχαίος. Ξέρει που αγωνίζεται, γνωρίζει τις δυνατότητες του, έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του και από τη στιγμή που πλεόν έχει ξεκάθαρα βρει αγωνιστικό ρυθμό, αποτελεί το σημαντικότερο ίσως όπλο στη φαρέτρα του Μανόλο Χιμένεθ για το κάτι παραπάνω. Έναν έμπειρο Έλληνα παίχτη, με ποδοσφαιρική ''τρέλα'', που ''φτιάχνει'' τον κόσμο αλλά ταυτόχρονα αποδεικνύει έμπρακτα στον αγωνιστικό χώρο τις ηγετικές του ικανότητες. Κανένας άλλος διεκδικητής του τίτλου δεν διαθέτει κάτι παρόμοιο.

Υ.Γ2: Ο Λιβάγια είναι ένας από τους ελάχιστους ''άσφαιρους'' πρωτοεμφανιζόμενους στα ελληνικά γήπεδα φορ που συνεισφέρει τόσο στο παιχνίδι μιας ομάδας και συνεπώς δεν προκαλεί γκρίνια. Αν αρχίσει να σκοράρει κιόλας, η ΑΕΚ δυναμώνει κι άλλο.

Υ.Γ3 Ο Ολυμπιακός εξακολουθώ να πιστεύω πως έχει το πιο ποιοτικό και πλήρες ρόστερ στην Ελλάδα. Αρκεί μια ματιά ακόμα στα γκολ και γενικά στον τρόπο με τον οποίο διαμόρφωσε το αρχικό 0-2, χωρίς να προσπαθήσει ιδιαίτερα, καταθέτοντας ουσιαστικά μόνο κάποια ψήγματα της ποιότητας ορισμένων ποδοσφαιριστών του. Δυστυχώς ο Μπέσνικ Χάσι κρίνεται ανήμπορος να διαχειριστεί αυτό το ποιοτικό ρόστερ, και η ανάγκη για έναν προπονητή κατάλληλο να ηγηθεί αυτού του συνόλου κρίνεται επιτακτική, ώστε οι Ερυθρόλευκοι να συμβαδίσουν με τις πραγματικές τους δυνατότητες κυνηγώντας ακόμα ένα πρωτάθλημα.