Έχασε τους βαθμούς, κέρδισε το ''ρισπέκτ'' !

Το σημερινό ματς ανάμεσα στη Γιουβέντους και τον Ολυμπιακό αποτελούσε αίνιγμα. Η φίλαθλη γνώμη ισορροπούσε τις προηγούμενες μέρες μεταξύ μιας άνετης επικράτησης (στα όρια της συντριβής) για την ''μεγάλη κυρία'' και μιας οριακής αλλά καθαρής νίκης κόντρα στους Ερυθρόλευκους. Ακόμα και τα πιο αισιόδοξα σενάρια δεν προέβλεπαν πως ο Ολυμπιακός θα έπαιρνε κάτι ουσιαστικό από αυτό το παιχνίδι. Μία τέτοια τάση ήταν λογική αν παρατηρήσει και αναλύσει κανείς τα γεγονότα στα δύο αντίπαλα στρατόπεδα. Από τη μία οι Πειραιώτες, χαμένοι στο προ ημερών ντέρμπι του ΟΑΚΑ και ευρισκόμενοι στο -5 από την κορυφή, με νέο προπονητή ( όσο...νέος μπορεί να χαρακτηριστεί ο Τάκης Λεμονής) και με ζωντανές ακόμα τις μνήμες από τον παρ'ολίγον διασυρμό κόντρα στην Σπόρτινγκ Λισαβόνας για την 1η αγωνιστική του ομίλου, και από την άλλη οι Τορινέζοι, που άρχισαν να βρίσκουν ρυθμό στο ιταλικό πρωτάθλημα και χρειαζόντουσαν οπωσδήποτε το τρίποντο, έχοντας ηττηθεί κατά κράτος δύο εβδομάδες πριν στο Καμπ Νοου από την Μπάρτσα.

Υπό αυτές τις συνθήκες, στόχος για τον Ολυμπιακό ήταν να παρουσιαστεί σοβαρός, αξιοπρεπής και να αντισταθεί σθεναρά στην πίεση της Γιουβέντους, χωρίς τυχόν να θυμίσει εποχές 2003 ίσως λόγω του αρνητικού κλίματος που επικρατεί τον τελευταίο καιρό στις τάξεις του. Ο στόχος λοιπόν, επετεύχθη. Για παραπάνω από μία ώρα παιχνιδιού, οι Ερυθρόλευκοι κρατούσαν το μηδέν στην άμυνα τους, έχοντας ξεκάθαρα προκαλέσει προβλήματα στο δημιουργικό τομέα της γηπεδούχου Γιούβε, η οποία μάλιστα δεν έχασε ιδιαίτερα μεγάλο αριθμό ευκαιριών όπως κανείς θα περίμενε. Τα δύο τέρματα που εν τέλει σκόραραν οι Ιταλοί προήλθαν από ''ριμπάουντ'' σε υπερβολικά πλεονεκτική θέση για Higuain και Mandzukic, δείγμα της δυσκολίας τους να ανοίξουν το σκορ αλλά και της αντίστασης που προέβαλε ο Ολυμπιακός. Μάλιστα, η ελληνική ομάδα θα μπορούσε να είχε αξιοποιήσει καλύτερα τους αιφνιδιασμούς και γτ όχι να έφτανε πρώτη στο γκολ αν οι παίχτες που πλαισίωναν τη  μεσοεπιθετική γραμμή της ,πλην του εξαιρετικού για μια ακόμα φορά Odjidja, έπαιρναν πιο σωστές αποφάσεις στην τελική πάσα ή προσπάθεια.

Όλα αυτά δεν συνέβησαν ούτε δια μαγείας, ούτε εξ'αιτίας κάποιας ανώτερης δύναμης. Το μόνο που παρουσίασε σήμερα ο ΟΣΦΠ του Τάκη Λεμονή ήταν ένα στοιχειώδες μα συνάμα ορθολογικό στήσιμο κόντρα σε ένα ποδοσφαιρικό μεγαθήριο που έπαιζε στην έδρα του. 99% άμυνα, με έντεκα παίχτες πίσω από το κέντρο και έφεση στην ανασταλτική λειτουργία και 1% επίθεση με οδηγίες για γρήγορες αντεπιθέσεις σε όποια ευκαιρία παρουσιαστεί. Η ορθή λογική έγκειται στο γεγονός πως σήμερα ο Ολυμπιακός έπαιξε με ένα κανονικότατο σχήμα. Με δύο κανονικά σεντερ και πλάγια μπακ( το καθένα στη σωστή πλευρά) και δύο κανονικά αμυντικά χαφ, χωρίς αλχημείες και πειραματισμούς , κάτι που η αλήθεια είναι είχαμε να δούμε καιρό. Το ρίσκο της συμμετοχής του 19χρονου Νικολάου στο κέντρο της άμυνας ως παρτενέρ του Ενγκελς μάλλον άξιζε τον κόπο όπως αποδείχτηκε εκ του αποτελέσματος. Ο Λεμονής έπραξε το λογικό και αυτονόητο, αυτό που θα όφειλε να πράξει ο οποιοσδήποτε στη θέση του, δεν παύει ωστόσο να θεωρείται κάτι τέτοιο ως...πρόοδος, έχοντας βιώσει τις παράξενες και ενίοτε παράλογες επιλογές του πρώην πλέον τεχνικού των ερυθρολεύκων Μπέσνικ Χάσι, οι οποίες κόστισαν ακριβά, σε πρωτάθλημα και Ευρώπη και οδήγησαν στην αποπομπή του.

Ο Ολυμπιακός αποχωρεί από το Τορίνο φυσικά με ψηλά το κεφάλι, έχοντας εφαρμόσει σε μεγάλο βαθμό το πλάνο του και διατηρήσει την αξιοπρέπεια του. Δυστυχώς όμως, μετά την καταστροφική ήττα στην πρεμιέρα, δεν βρίσκεται σε ρεαλιστική θέση να ζητάει κάτι παραπάνω. Θα κερδίσει τις εντυπώσεις, το χειροκρότημα, το ''ρισπέκτ'' αν επιτρέπεται, όπως και έκανε σήμερα,αν συνεχίσει να παίζει όπως σήμερα, πρακτικά όμως δύσκολα θα μπορέσει να ανανεώσει το βαθμολογικό του ενδιαφέρον, το οποίο είναι και αυτό που μετράει από τη στιγμή που έχουμε φάση ομίλων. Και όλα αυτά με τις δύο σερί αναμετρήσεις απέναντι στην Μπαρτσελόνα να ακολουθούν, εκεί όπου θα διακυβευθούν ξανά η τιμή και η αξιοπρέπεια του, αυτή τη φορά υπό ακόμα δυσκολότερες συνθήκες.

Υ.Γ: Πριν από λίγες μέρες, μετά το ντέρμπι με την ΑΕΚ έγραφα πως ο Ολυμπιακός χρειάζεται έναν προπονητή σοβαρό που να μπορεί να διαχειριστεί κατάλληλα το ποιοτικό ρόστερ που διαθέτει ο Ολυμπιακός. Σε καμία περίπτωση δεν σκιαγραφούσα το προφίλ του...sir Takis. Πρόχειρη επιλογή, χωρίς μέλλον, με τον Λεμονή να κινείται μεταξύ του υπηρεσιακού και του κύριου προπονητή τα τελευταία χρόνια. Πέρυσι ως αντι-Μπέντο στα χασομέρια της σεζόν πρόλαβε να πάρει τελικά τον τίτλο, φέτος αναλαμβάνει πριν καν μπει ο Οκτώβρης και είναι αμφίβολο αν μπορεί να οδηγήσει τον ΟΣΦΠ στο πρωτάθλημα. Η προβολή της επιλογής αυτής ως ''ψαγμένης'' και ορθολογικής κρίνεται ως αστεία, ενώ η επιβεβαιωμένη φήμη πως αυτοπροτάθηκε για τον ερυθρόλευκο πάγκο ο Gustavo Poyet, καθιστά ακόμα πιο αδικαιολόγητη την παραπάνω απόφαση.

Υ.Γ2: Πολύ κακή Γιούβε σήμερα, χωρίς διάθεση, με μία μονότονη κατοχή παιχνιδιού που σε έκανε να βαριέσαι. Ήταν αναμενόμενο πως θα βρει απέναντι της μια πολύ σφιχτή άμυνα αλλά οι τρόποι με τους οποίους προσπάθησε να την ξεκλειδώσει φανέρωσαν ελλειπή ίσως προετοιμασία. Άφαντος Ντιμπάλα, επηρέασαν οι ελλείψεις σε κομβικές θέσεις της άμυνας και του άξονα κυρίως, άλλαξε κάπως η εικόνα με την έλευση του ''Πιπίτα''.