Τελευταίες μέρες ενός ακόμα έτους. Μέσα στο σύνθετο πλέγμα των καθιερωμένων πραγμάτων και των στα όρια της εθιμοτυπίας συνηθειών που χαρακτηρίζει φυσιολογικά την ανθρώπινη κοινωνία ως σύνολο και τα άτομα μεμονωμένα, εντάσσεται με σιγουριά η έννοια της ''αντίστροφης μέτρησης'', ''countdown'' αγγλιστί, η οποία βρίσκει εφαρμογή σχεδόν νομοτελειακά όταν έρχεται αυτή η εποχή, του τέλους της χρονιάς. Του τέλους της χρονιάς και της αρχής μιας άλλης. Της ολοκλήρωσης ενός τυπικού(ή μήπως άτυπου;) κύκλου και της έναρξης ενός νέου, από το ''0'' που δείχνει το ηλεκτρονικό ρολόι τα μεσάνυχτα ή από το ''1''του ημερολογίου.
Το 2017 φτάνει, λοιπόν, στο τέλος του και η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη ξεκινήσει, δίνοντας μεγαλύτερο ''σασπένς'' στο φινάλε και ενισχύοντας το συμβολισμό της λύτρωσης και ανανέωσης που είθισται να φέρνει μαζί του ο καινούριος χρόνος. Στο ελληνικό,μεταξύ άλλων,ποδόσφαιρο, όσο καιρό πραγματοποιείται αυτή η διαδικασία συμπληρώνεται ταυτόχρονα το 1/2 της σεζόν και έρχεται η περίοδος μιας μίνι αποτίμησης των μέχρι στιγμής πεπραγμένων, πριν την αλλαγή σελίδας και την είσοδο στο πιο καθοριστικό διάστημα ως προς την έκβαση της. Οι τέσσερις ισχυροί/''μεγάλοι'' της Super League, ΟΣΦΠ,ΑΕΚ,ΠΑΟΚ,ΠΑΟ αφήνουν πίσω τους ένα ημερολογιακό έτος με ανάμεικτες εντυπώσεις και ο Enganche καταγράφει και σχολιάζει τι θα κρατήσουν,τι θα αφήσουν, τι θα προσπαθήσουν να αλλάξουν και τι μπορεί να εύχονται εν όψει 2018.
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
Η φετινή χρονιά περιλάμβανε μπόλικα σκαμπανεβάσματα για τους ''Ερυθρόλευκους''. Οι αγωνιστικές κρίσεις δεν έλλειψαν, οι συχνές αλλαγές προπονητών εξακολούθησαν να <<στοιχειώνουν>> τον Ολυμπιακό και φέτος, σε μια ημερολογιακή σεζόν όπου παρ'όλα αυτά οι ''Πειραιώτες'' αναδείχθηκαν για μία ακόμα φορά πρωταθλητές Ελλάδος ενώ παράλληλα πραγματοποίησαν την επανεμφάνιση τους στους ομίλους του Champions League. Το 2017 θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η χρονιά του Τάκη Λεμονή. Ο... ''Sir Takis'' ,μετά από 9 χρόνια από την τελευταία του θητεία στο λιμάνι, πρόλαβε να αναλάβει δις μέσα στη χρονιά χρέη πρώτου προπονητή σε έκτακτες στιγμές, ολοκληρώνοντας την προηγούμενη σεζόν μετά την απομάκρυνση του Πάουλο Μπέντο και διαδεχόμενος τον Μπέσνικ Χάσι νωρίς στην τρέχουσα περίοδο, γεγονός που τον καθιστά τον προπονητή με τα περισσότερα ''περάσματα'' από τον ερυθρόλευκο πάγκο. Οι ανακατατάξεις στην ελληνική ποδοσφαιρική ομοσπονδία τέλος και η μεταβολή της σύστασης της που έλαβε πρακτικά χώρα μέσα στη χρονιά, έφεραν τον Ολυμπιακό στο επίκεντρο του εξωαγωνιστικού τομέα, αυτή τη φορά φανερά αποδυναμωμένο ως προς τον έλεγχο των πραγμάτων αλλά τουλάχιστον απαλλαγμένο μερικώς από το κύμα αμφισβήτησης και τα δριμέα κατηγορώ φιλάθλων και παραγόντων των προηγούμενων χρόνων.
2018
Όσες χριστουγεννιάτικες κάρτες και αν γράψει προς τον Άγιο ο Σάββας Θεοδωρίδης, η νέα χρονιά δεν θα βρει τον Ολυμπιακό στην Ευρώπη. Ο πρόσφατος αποκλεισμός από τον 4ο όμιλο της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης σφράγισε μία από τις χειρότερες ευρωπαϊκές πορείες του ΟΣΦΠ και πλέον ευχή κάθε <<ολυμπιακού>> εν όψει του νέου έτους είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος αλλά και η επιστροφή στα νταμπλ, σε μία σεζόν βέβαια με πολύ πιο υψηλό ανταγωνισμό και αμφίρροπο χαρακτήρα. Τον άτυπο τίτλο του πρωταθλητή χειμώνα πάντως τον κατέκτησε στο...νήμα του πρώτου μισού της φετινής διοργάνωσης, έτσι λοιπόν το 2018 θα υποδεχτεί τους ''ερυθρόλευκους'' αισιόδοξους και ψυχολογικά τονωμένους. Α, και κανένα δωράκι από τον Άγιο Βασίλη (AKA Sam Allardyce) ονόματι ''Μιραλλάς'' δεν θα έβλαπτε!
ΑΕΚ
Η χρονιά που φτάνει στο τέλος της δεν επιφύλασσε κάποιον τίτλο για τον <<δικέφαλο>> όπως το 2016 με την κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδος, αποτελεί όμως ορόσημο για την σύγχρονη εποχή της ΑΕΚ, μετά και την επάνοδο της στην πρώτη κατηγορία. Ύστερα από απουσία έξι χρόνων, οι ''κιτρινόμαυροι'' επέστρεψαν σε όμιλο ευρωπαϊκής διοργάνωσης, του Europa League εν προκειμένω, έχοντας στο τιμόνι της τεχνικής ηγεσίας έναν παλιό γνώριμο, τον Μανόλο Χιμένεθ, ο οποίος ανέλαβε τα ηνία στα τέλη της περασμένης σεζόν και συνεχίζει μέχρι και σήμερα έχοντας κερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου της ΑΕΚ και οδηγώντας την μέχρι στιγμής σε μια άκρως επιτυχημένη πορεία. Πέρα από το ευρωπαϊκό <<comeback>>, μέσα στο 2017 η ΑΕΚ κατόρθωσε να πάρει ξανά τη γεύση της κορυφής στο πρωτάθλημα έπειτα από πολλά χρόνια, δείχνοντας έτοιμη να κάνει το επόμενο βήμα και να διεκδικήσει το κάτι παραπάνω. Παράλληλα, μετά από πολύμηνη καθυστέρηση, εν μέσω πολλαπλών διαβουλεύεσεων και ακόμα περισσότερων κωλυμάτων, εκδόθηκε η οριστική άδεια για την εκκίνηση των εργασιών της ''Αγιάς Σοφιάς'', εξέλιξη που γέμισε με αισιοδοξία και ανυπομονησία το ''κιτρινόμαυρο'' στρατόπεδο, καθιστώντας το ελεύθερο να εστιάσει απόλυτα στα αγωνιστικά ζητήματα.
2018
Σε αντίθεση με τον έτερο ελληνικό εκπρόσωπο στην Ευρώπη, Ολυμπιακό, η ΑΕΚ συνεχίζει το ταξίδι της στο Europa League και τη φάση των knock-out έπειτα από δέκα ολόκληρα χρόνια. Η κληρωτίδα τη φέρνει αντιμέτωπη με την ουκρανική Ντιναμό Κιέβου για τους ''32'' της διοργάνωσης και οι άνθρωποι του <<δικέφαλου αετού>> δεν θα μπορούσαν να ζητήσουν καλύτερο δώρο εν όψει της νέας χρόνιας. Ή μήπως...μπορούν; Η φετινή σεζόν κακά τα ψέμματα έχει δημιουργήσει μεγάλες προσδοκίες και φιλοδοξίες στις τάξεις των ''κιτρινόμαυρων'' και δεν αποτελεί μυστικό ότι οι απανταχού ''ενωσίτες'' επιθυμούν διακαώς ένα πρωτάθλημα, επίσημο και χειροπιαστό αυτή τη φορά. Θα καταφέρει ,άραγε, να καλύψει το κενό μιας πιθανής αποτυχίας στο συγκεκριμένο θεσμό μία ενδεχόμενη πρόκριση στους 16 του Europa League για πρώτη φορά μετά το 2003; Θα το μάθουμε εν καιρώ.
ΠΑΟΚ
2017
Και για τον ΠΑΟΚ το 2017 υπήρξε σημαδιακό. Χρειάστηκε να περάσουν 14 ολόκληρα χρόνια για να φτάσει η ομάδα της Θεσσαλονίκης ξανά στην κατάκτηση εγχώριου τίτλου νικώντας την ΑΕΚ στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος. Μπορεί το 2-1 να σημαδεύτηκε από τη λανθασμένη υπόδειξη του επόπτη που έκρινε την αναμέτρηση, μπορεί η εν λόγω αναμέτρηση να διεξήχθη στη σκιά των σοβαρότατων επεισοδίων που έλαβαν χώρα στο Πανθεσσαλικό Στάδιο, δεν παύει ωστόσο να αποτελεί μεγάλο επίτευγμα για τον <<δικέφαλο του Βορρά>> η επιστροφή στις εντός συνόρων διακρίσεις. Μέσα στη φετινή χρονιά το στάτους του ΠΑΟΚ αναβαθμίστηκε, η μέχρι πρότινως επισφαλής θέση του στο γκρουπ των ''big 4'' έδειξε πως μάλλον κατοχυρώνεται σταδιακά κάτι που για να καταφέρει χρειάστηκε να επενδύσει στην ισχυρή του διοίκηση η οποία σημείωσε επικοινωνιακές νίκες και πήρε στα χέρια της σημαντικό μέρος του ελέγχου του εξωγηπεδικού ''παιχνιδιού'', που καλώς ή κακώς εξακολουθεί να αποτελεί τεράστια παράμετρο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ο αποκλεισμός-διασυρμός από τους ομίλους του Europa League το περασμένο καλοκαίρι έσκασε σαν κεραυνός εν αιθρία και αποτελεί ίσως το πιο μελανό σημείο για τους Θεσσαλονικείς αποχαιρετώντας το 2017, με βάση το μπάτζετ που είχε διαμορφωθεί και τις συνεπακόλουθες φιλοδοξίες που δημιουργήθηκαν.
2018
Εν όψει της νέας χρονιάς, ο ΠΑΟΚ ευελπιστεί πως θα χτίσει ακόμα περισσότερο στο υπάρχον στέρεο του οικοδόμημα. Ο πρώτος γύρος του πρωταθλήματος, με τη λήξη του, τον βρίσκει βασικό διεκδικητή του τίτλου, μόλις έναν βαθμό μακριά από την κορυφή. Ο ενθουσιασμός-αυθορμητισμός υπήρξε πάντοτε το στοιχείο-κλειδί του οργανισμού, που ωστόσο σχεδόν πάντα μετατρέπεται στην πορεία σε ασήκωτο βάρος, αδύνατον να το διαχειριστεί, καταλήγοντας στην εσωστρέφεια και τη μιζέρια. Η αλλαγή αυτής της κατάστασης πιθανόν να αποτελεί την πιο αληθινή ευχή για τους φίλους του ΠΑΟΚ και για να έρθει θα χρειαστεί οι Θεσσαλονικείς να εξαλείψουν το σύμπλεγμα που τους χαρακτηρίζει, διατηρώντας τη νοοτροπία της <<Τούμπας>> και στις αθηναϊκές εξορμήσεις. Ίσως η λύση στο πρόβλημα να είναι το ίδιο το πρωτάθλημα. Ίσως πάλι ο τίτλος να είναι το έπαθλο σε περίπτωση που ο ΠΑΟΚ βρει την απάντηση στον ''αιώνιο γρίφο''.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
2017
Και φτάνουμε στον ΠΑΟ... Τους τελευταίους 5 περίπου μήνες το <<τριφύλλι>> βιώνει χωρίς αμφιβολία την πιο δυσχερή κατάσταση της σύγχρονης και όχι μόνο ιστορίας του. Τα οικονομικά της ομάδας πάνε ''κατά διαόλου'' φέροντας το αβάσταχτο φορτίο των υπέρογκων χρεών που προκάλεσαν και διόγκωσαν οι προηγούμενες διοικήσεις, το έμψυχο δυναμικό ,μέσα στο ''χάος'' που επικρατεί, αντιμετωπίζει τα δικά του προβλήματα με αποτέλεσμα η ομάδα να παραπαίει και αγωνιστικά, όντας λίγους μόνο βαθμούς πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού στο πρωτάθλημα και όλα αυτά την ίδια ώρα που οι διάφορες προθεσμίες πιέζουν ασφυκτικά τον <<πράσινο>> κλοιό, υποψήφιος αξιόπιστος επενδυτής/χρηματοδότης δεν φαίνεται στον ορίζοντα και το τοπίο είναι κάτι παραπάνω από ομιχλώδες. Ο άνθρωπος που μεταβίας κρατάει ουσιαστικά στην επιφάνεια τον Παναθηναϊκό είναι ο προπονητής του, Μαρίνος Ουζουνίδης. Έχοντας κλείσει ένα χρόνο στο σύλλογο, έδειξε ψύγματα της προπονητικής του κλάσης στο πρώτο μισό του 2017, πριν δηλαδή αρχίσει ο...κατήφορος, αποδίδοντας ωραίο ποδόσφαιρο, με τους φιλάθλους του ΠΑΟ να <<πίνουν νερό στο όνομα του>>. Πολύ περισσότερο δε το τελευταίο διάστημα, όπου ο Μαρίνος κάνει τα αδύνατα δυνατά για να διατηρήσει τις ισορροπίες στις τάξεις της ομάδας, αναλαμβάνοντας ευθύνες που δεν αντιστοιχούν σε έναν συνηθισμένο πρώτο προπονητή. Ο κόσμος του Παναθηναϊκού όλον αυτόν τον καιρό δείχνει έμπρακτα τη συμπαράσταση και τη στήριξη του στην ομάδα που αγαπά, αποτελώντας τη μοναδική ''αχτίδα φωτός'' στον κατά τα άλλα απόλυτα συννεφιασμένο ουρανό της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.
2018
Η χρονιά που είναι έτοιμη να μας υποδεχθεί αναμένεται να επιφέρει ραγδαίες εξελίξεις και ριζικές αλλαγές στους ''πράσινους''. Η επιτακτική ανάγκη για χρήματα θα προξενήσει λογικά την αποχώρηση μερικών εκ των πρωτοκλασάτων ποδοσφαιριστών, χωρίς να είναι βέβαιο ότι παράλληλα θα υπάρξει μία κάποια μεταγραφική ενίσχυση. Ο σύλλογος θα ξεφορτωθεί μεγάλα συμβόλαια που θα δώσουν μία μικρή ανάσα στον οργανισμό, οι παίχτες που δεν έπεισαν θα δουν το δρόμο της εξόδου, όμως ακόμα και αυτό το ξεσκαρτάρισμα δεν εγγυάται ούτε στο ελάχιστο τη βιωσιμότητα του ΠΑΟ ούτε καν για την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο. Τα χρονικά και νομικά περιθώρια είναι πιο περιορισμένα από ποτέ πράγμα που σε συνδυασμό με την κατάσταση εντός των τεσσάρων γραμμών του γηπέδου, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, τον Παναθηναϊκό στην καταστροφή. Βρισκόμενοι όμως στην αρχή μιας νέας χρονιάς, με όση αισιοδοξία και θετική αύρα μπορεί αυτή να συνοδεύει, κάθε φίλαθλος του τριφυλλιού μπορεί να ελπίζει στο θαύμα, περιμένοντας καρτερικά μία αλλαγή σκηνικού, έναν ισχυρό παράγοντα που θα δώσει νέα πνοή στο σύλλογο σαν άλλος <<από μηχανής θεός>>. Χωρίς δεύτερη σκέψη αυτό θα είναι το καλύτερο χριστουγεννιάτικο δώρο που θα μπορούσε κάποιος να ευχηθεί. Δυστυχώς, όμως, δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης..
Καλές γιορτές σε όλους!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου